Bir ses vardı beni kendine çeken.
Sonra bir yürek oldu çılgınca sevilen.
Hasret kanayan bir yaraydı sarılmayan.
Ağlama yüreğim sus ne olur ağlama.
Zaman en iyi ilaçtır bu yaraya.
Öyle bir sevda ki içimden atamadığım.
Öyle bir bilmece ki bir türlü çözemediğim.
Bu nasıl bir fırtınadır ki Allah’ım dindiremediğim.
Sus gönlüm sus ne olur ağlama.
Zaman en iyi ilaçtır bu yaraya.
Gurbetmiş, ayrılıkmış, ölümün bir diğer adı.
Tatmayan bilmezmiş yazık ki bu tadı.
Sabret gönlüm biter belki bir gün bu acı.
Şuna inan yüreğim, canım sevdam.
Zaman en iyi ilaçtır bu sevdaya.
Bir gün sarılacağım, ellerini tutacağım.
Hasrete, özleme, gurbete inat hayaller kuracağım.
Duyun dağlar, duyun taşlar, duyun yollar.
Sus gönül yaram sus be kara sevdam sus…
Zaman en iyi ilaçtır bu yaraya.
Bakmak isteyecek gözlerim, gözlerinin içine.
Sonra iki damla yaş düşecek umutların üstüne.
Hasretinle kavrulan yüreğimin, sevdamın üstüne.
Sabret be sevdam, sabret be canım, sabret be yüreğim.
Zaman en iyi ilaçtır bu hasrete bu sevdaya.
Sus be yüreğim sus ne olur kanama.
Zaman en iyi ilaçtır bu yaraya.
